Od kilku lat prowadzi działalność gospodarczą, inwestuje w Szydłowcu i – jak podkreśla – chce dalej rozwijać swoje przedsięwzięcia właśnie tutaj. Konrad Kamiński zdecydował się jednak publicznie zabrać głos, ponieważ uważa, że dyskusja wokół działki przy szydłowieckim zalewie coraz mniej przypomina rzeczową kontrolę samorządu, a coraz bardziej długotrwałe podważanie jego wiarygodności jako przedsiębiorcy. W tle pojawia się również anonimowe konto „Krzyś Kowalski”, którego aktywność – zdaniem Kamińskiego – rodzi poważne pytania. Przedsiębiorca zapowiada: chce przedstawiać dokumenty, odpowiadać na pytania, ale również oczekuje konkretnych odpowiedzi od radnego Tomasza Ruzika.

Informacja redakcyjna ZEBRRA.tv

Poniższy materiał powstał po zgłoszeniu się do redakcji ZEBRRA.tv Konrada Kamińskiego, który zwrócił się do nas z prośbą o przedstawienie jego stanowiska w publicznej dyskusji dotyczącej nieruchomości w rejonie szydłowieckiego zalewu. Opisywane przez niego zachowania innych osób, ich możliwe motywy, związki pomiędzy publikacjami oraz ich konsekwencje dla reputacji przedsiębiorcy są jego relacją, oceną lub podejrzeniem i nie stanowią ustalenia ZEBRRA.tv co do winy, odpowiedzialności ani autorstwa anonimowych profili. Redakcja rozdziela informacje wynikające z dokumentów i oficjalnych odpowiedzi instytucji od ocen i twierdzeń uczestników sporu. W szczególności ZEBRRA.tv nie ustaliła, kto prowadzi profil występujący pod nazwą „Krzyś Kowalski” i nie przypisuje jego autorstwa Tomaszowi Ruzikowi ani żadnej innej konkretnej osobie. Przed publikacją zwróciliśmy się zarówno do radnego Rady Powiatu w Szydłowcu Tomasza Ruzika, jak i do Urzędu Miejskiego w Szydłowcu, umożliwiając przedstawienie stanowiska oraz odniesienie się do kwestii poruszanych w materiale. Urząd odpowiedział szczegółowo na zadane pytania. Tomasz Ruzik nie odpowiedział na nie punkt po punkcie, ale przesłał redakcji własne, obszerne stanowisko, które – zgodnie z jego wyraźnym zastrzeżeniem – publikujemy w dalszej części materiału w całości, bez ingerencji w jego treść.

„Nie mam niczego do ukrycia. Dlatego zamiast insynuacji proponuję dokumenty”

Konrad Kamiński nie chce przedstawiać się jako przedsiębiorca zmuszony do tłumaczenia się z samego faktu inwestowania w swoim mieście. Przeciwnie – podkreśla, że w sprawie nieruchomości przy zalewie jest gotowy mówić otwarcie i przedstawiać dokumenty. Z dostępnych materiałów wynika, że przetarg dotyczący nieruchomości odbył się 10 marca 2022 roku, natomiast informacja o jego wyniku została podana do publicznej wiadomości 21 marca 2022 roku. Najwyższa cena osiągnięta w postępowaniu wyniosła 419 150 zł. Kamiński uważa więc, że zamiast przez kolejne miesiące pozostawiać mieszkańców z sugestiami, należy po prostu położyć dokumenty na stole.

– Jeżeli ktoś uważa, że w tym postępowaniu wydarzyło się coś niewłaściwego, oczekuję konkretu: dokumentu, przepisu, decyzji, protokołu. Ja jestem gotowy pokazać materiały, którymi dysponuję. Nie widzę powodu, dla którego przedsiębiorca ma pozostawać przez lata w cieniu sugestii tylko dlatego,
że ktoś regularnie stawia publiczne pytania – przedstawia swoje stanowisko Konrad Kamiński.

„Radny ma prawo pytać. Ja mam prawo powiedzieć: sprawdźmy to do końca”

Kamiński podkreśla, że nie kwestionuje prawa Tomasza Ruzika do kontroli działań samorządu. Jego zdaniem problem jest gdzie indziej. Przedsiębiorca uważa, że radny regularnie powraca w mediach społecznościowych do tematów związanych z zalewem, działką i prowadzoną przez niego działalnością, przez co – w jego ocenie – mieszkańcy mogą odnieść wrażenie, że wokół przedsiębiorcy stale istnieją jakieś niewyjaśnione nieprawidłowości.

– Można zadać pytanie raz. Można poprosić urząd o dokumenty. Można sprawdzić przetarg. Ale jeżeli temat wraca kolejny raz i kolejny, mimo że istnieją dokumenty, zaczynam się zastanawiać, czy chodzi jeszcze wyłącznie o uzyskanie odpowiedzi, czy już o utrzymywanie określonego obrazu mojej osoby
w przestrzeni publicznej – mówi Kamiński.

Czy pytanie może być insynuacją?

Konrad Kamiński zwraca uwagę na mechanizm szczególnie dobrze znany z mediów społecznościowych. Nie trzeba napisać wprost, że ktoś zrobił coś niezgodnego z prawem. Wystarczy – jego zdaniem – regularnie stawiać pytania w sposób, który u odbiorcy pozostawia określone skojarzenie.

– Jeżeli publicznie pytamy: „czy wszystko tutaj było w porządku?”, część ludzi nie będzie później czytać dokumentów ani odpowiedzi urzędu. Zapamiętają przede wszystkim, że „coś było na rzeczy”. Dlatego osoba publiczna powinna brać odpowiedzialność nie tylko za gramatyczną treść pytania, ale też za to,
jaki obraz człowieka buduje przez powtarzanie określonego przekazu – uważa przedsiębiorca.

Kamiński nie zamierza – jak mówi – pozostawiać takich kwestii bez odpowiedzi.

– Nie będę reagował emocjonalnie na każdy komentarz. Będę natomiast reagował tam, gdzie ktoś podważa moją uczciwość albo wiarygodność mojej firmy. Mam do tego takie samo prawo, jak radny ma prawo zadawać pytania – dodaje.

Anonimowy „Krzyś Kowalski”. Konrad Kamiński: „Chcę wiedzieć, kto naprawdę za tym stoi”

Osobnym i znacznie bardziej kontrowersyjnym wątkiem jest aktywność profilu występującego pod nazwą „Krzyś Kowalski”. Konrad Kamiński twierdzi, że publikacje i komentarze tego konta wzbudziły u niego poważne podejrzenia dotyczące możliwego związku jego aktywności z osobami uczestniczącymi w lokalnym sporze. Sam Kamiński nie ukrywa jednak, że na obecnym etapie mówi o podejrzeniach, a nie o udowodnionym autorstwie.

– Nie twierdzę dzisiaj, że mogę przedstawić sądowi dowód i powiedzieć: tę stronę prowadzi konkretna osoba. Gdybym taki dowód miał, nie mówiłbym o podejrzeniu. Natomiast to, co obserwowałem w aktywności tego konta, było dla mnie na tyle zastanawiające, że postanowiłem sprawę wyjaśnić – mówi.

Według relacji Kamińskiego zwrócił się on publicznie – między innymi za pośrednictwem swoich kanałów w mediach społecznościowych – do Tomasza Ruzika z prośbą o jasne ustosunkowanie się do pytania o ewentualne związki z anonimowym profilem. Przedsiębiorca twierdzi również, że po nagłośnieniu sprawy część publikacji lub komentarzy profilu została usunięta. Sama kolejność tych zdarzeń nie jest jednak dowodem, że radny prowadził konto, zlecał jego prowadzenie ani miał z nim jakikolwiek związek. Kamiński argumentował, że właśnie dlatego oczekuje jednoznacznej deklaracji.

– Jeżeli moje podejrzenia są całkowicie błędne, najprościej będzie powiedzieć to jasno. Nie oczekuję półsłówek. Oczekuję prostego komunikatu: nie prowadzę tego konta, nie administruję nim, nie zlecałem jego prowadzenia i nie mam związku z publikowanymi tam treściami. Wtedy każdy będzie znał stanowisko radnego – mówił przedsiębiorca.

Taką odpowiedź Tomasz Ruzik częściowo przekazał redakcji. W swoim stanowisku napisał jednoznacznie:

„Nigdy żadnego nie prowadziłem, nie współprowadziłem i nie zamierzam prowadzić.”

ZEBRRA.tv przyjmuje to stanowisko do wiadomości. Redakcja nie dysponuje obecnie dowodem pozwalającym twierdzić, że Tomasz Ruzik prowadził lub współprowadził wskazany anonimowy profil.

Dlaczego anonimowe konto ma dla przedsiębiorcy znaczenie?

Kamiński argumentuje, że lokalny przedsiębiorca nie może traktować anonimowych publikacji dotyczących jego działalności jako nieistotnych tylko dlatego, że pochodzą z profilu bez jawnej tożsamości autora.

– Moja firma działa pod prawdziwą nazwą. Ja występuję pod swoim imieniem i nazwiskiem. Zatrudniam ludzi, zawieram umowy, odpowiadam przed klientami. Jeżeli ktoś chce mnie publicznie krytykować, ma do tego prawo. Ale uważam, że szczególnie przy regularnych publikacjach dotyczących konkretnego przedsiębiorcy odbiorcy mają prawo wiedzieć, kto naprawdę prowadzi taki przekaz – mówi.

Radny i odpowiedzialność za słowo

Dla Kamińskiego szczególne znaczenie ma fakt, że Tomasz Ruzik nie jest wyłącznie prywatnym komentatorem lokalnych wydarzeń. Jest radnym powiatowym, a jego publiczne wypowiedzi – zdaniem przedsiębiorcy – mają większy ciężar niż komentarz anonimowego użytkownika Internetu.

– Radny reprezentuje mieszkańców. Ma mandat, rozpoznawalność i możliwość wywoływania publicznej debaty. Z tym powinien iść wyższy standard odpowiedzialności. Nie można z jednej strony korzystać z autorytetu osoby publicznej, a z drugiej udawać, że wielokrotnie powtarzane sugestie nie wywołują żadnych skutków dla osoby, której dotyczą – uważa przedsiębiorca.

„Nie jestem petentem. Jestem przedsiębiorcą, który inwestuje w tym mieście”

W dotychczasowej dyskusji – zdaniem Kamińskiego – ginie jeszcze jeden podstawowy element. Przedsiębiorca chce w Szydłowcu nadal inwestować. Zapowiada zagospodarowanie nieruchomości i chce w kolejnych materiałach publicznie przedstawić koncepcję tego miejsca, funkcje, które mają się tam znaleźć, oraz korzyści, jakie przedsięwzięcie może przynieść lokalnej społeczności. Kamiński chce jednak postawić sprawę jasno:

– Nie oczekuję od żadnego radnego specjalnego traktowania. Nie oczekuję prezentów od samorządu. Oczekuję takich samych zasad jak każdy. Ale jeżeli inwestuję własne środki, prowadzę firmy i chcę rozwijać kolejne przedsięwzięcia w Szydłowcu, to mam prawo zapytać: czy zadaniem lokalnego samorządowca jest pomagać tworzyć warunki dla rozwoju lokalnego biznesu, czy przez lata budować wokół przedsiębiorcy atmosferę podejrzeń?

Biznes to również ludzie

Przedsiębiorca podkreśla, że za każdą lokalną firmą stoją pracownicy, ich rodziny, kontrahenci oraz klienci. Dlatego – w jego ocenie – reputacyjne skutki publicznego sporu nie dotyczą wyłącznie jednej osoby.

Czy sprawa może znaleźć finał w sądzie?

Konrad Kamiński nie wyklucza takiej możliwości. Twierdzi, że przez długi czas tolerował wypowiedzi, które uważał za niesprawiedliwe lub uderzające w jego dobre imię, ale – jak mówi – każda krytyka ma swoją granicę.

– Nie boję się sądu, jeżeli okaże się on konieczny. Tam nie liczą się lajki, komentarze ani polityczne sympatie. Liczą się konkretne wypowiedzi, dowody i przepisy. Wolałbym jednak, żebyśmy wcześniej potrafili rozmawiać na podstawie dokumentów – mówi.

O tym, czy konkretne wypowiedzi naruszały dobra osobiste przedsiębiorcy, w razie sporu mógłby ostatecznie rozstrzygnąć sąd.

„Pytajcie mnie. Ale później pokażcie również odpowiedzi”

Konrad Kamiński deklaruje, że nie zamierza uciekać od trudnych pytań. Jednocześnie chce, aby taki sam standard obowiązywał osoby publiczne, które te pytania zadają.

– Nie chcę zakazywać krytyki. Chcę odpowiedzialności za słowo. Jeżeli radny stawia publicznie pytanie, niech po uzyskaniu odpowiedzi również ją pokaże. Jeżeli uważa, że dokument jest niewystarczający, niech wskaże dlaczego. A jeżeli czegoś mi zarzuca – bezpośrednio albo poprzez kolejne sugestie – niech przedstawi podstawę. Ja jestem gotowy odpowiadać swoim nazwiskiem – podsumowuje.

Redakcja pyta o konkrety

Właśnie dlatego przed publikacją zwróciliśmy się do Tomasza Ruzika o przedstawienie stanowiska. W przesłanych pytaniach chcieliśmy ustalić między innymi, jakie konkretne nieprawidłowości radny chce obecnie wyjaśnić, czy kwestionuje prawidłowość przetargu oraz czy posiada dokument wskazujący na naruszenie prawa przy sprzedaży nieruchomości. Pytaliśmy również, czy przed publikacjami dotyczącymi działalności Konrada Kamińskiego zwracał się do niego bezpośrednio o dokumenty lub stanowisko oraz czy jest gotowy spotkać się z przedsiębiorcą przed kamerą ZEBRRA.tv i skonfrontować pytania z dokumentami obu stron.

Osobno i w sposób wyraźnie oznaczony zadaliśmy pytania dotyczące profilu „Krzyś Kowalski”, zaznaczając w samym piśmie, że wynikają one z publicznie sygnalizowanych podejrzeń Konrada Kamińskiego, a nie z ustaleń redakcji.

Tomasz Ruzik nie odpowiedział na wszystkie pytania osobno. Przesłał natomiast własne stanowisko, w którym zakwestionował sposób ich sformułowania i wskazał tematy, które – jego zdaniem – powinny stanowić właściwy punkt ciężkości materiału. Na życzenie radnego publikujemy jego wiadomość w całości.

Stanowisko Tomasza Ruzika

Panie Redaktorze, po analizie przesłanych pytań odnoszę wrażenie, że znaczna ich część ma charakter sugerujący i zamknięty, a także opiera się przede wszystkim na narracji jednej ze stron tej lokalnej sprawy. Trudno nie odnieść wrażenia, że konkluzja już jest, a trzeba ją uzupełnić o moje stanowisko (choć nie daje Pan tymi pytaniami tego zrobić).

Moim zdaniem, zanim powstanie materiał, należałoby najpierw zapoznać się z istotą problemu – przede wszystkim skala różnych inwestycji w tym obszarze, a dopiero okolicznościami sprzedaży działki nad zalewem.

Zapraszam Pana do Szydłowca. Chętnie spotkam się z Panem i pokażę miejsce, którego dotyczy sprawa. Warto odpowiedzieć na podstawowe pytanie: dlaczego, po zainwestowaniu przez samorząd w ten obszar kilkunastu, a być może nawet kilkudziesięciu milionów złotych, strategicznie położona działka została sprzedana za niewiele ponad 400 tysięcy złotych? Jaki był ekonomiczny i społeczny cel tej decyzji?

Nie zamierzam natomiast prowadzić dyskusji o rzekomych fake kontach. Nigdy żadnego nie prowadziłem, nie współprowadziłem i nie zamierzam prowadzić.

Tymczasem niemal połowa pytań dotyczy właśnie tej kwestii, a nie istoty sprawy.

Jeżeli redakcja chce rzetelnie przedstawić ten temat, powinna najpierw przyjrzeć się inwestycjom
w tym obszarze, samej transakcji i jej konsekwencjom (np wzrostu wartości nieruchomości), a nie koncentrować się przede wszystkim na anonimowym profilu i narracji przedstawianej przez jedną ze stron.

Zapraszam do Szydłowca.

Osobista rozmowa ale przede wszystkim zobaczenie tego miejsca pozwolą Panu samodzielnie ocenić, czego naprawdę dotyczy ta sprawa.

Zastrzegam, że w przypadku publikacji mojej odpowiedzi zabraniam jakichkolwiek zmian w jej treści czy też przytaczania jej fragmentów. W przypadku publikacji ma być albo całość albo wcale.

Radny zarzuca pytaniom stronniczość. Dlaczego je zadaliśmy?

Tomasz Ruzik ocenia, że znaczna część pytań miała charakter sugerujący i opierała się przede wszystkim na narracji Konrada Kamińskiego. Publikujemy tę ocenę bez ingerencji. Jednocześnie chcemy jasno wyjaśnić czytelnikom kontekst pracy redakcji. To Konrad Kamiński zgłosił się do ZEBRRA.tv, prosząc o przedstawienie swojego stanowiska. Pytania skierowane do Tomasza Ruzika zostały więc przygotowane w kontekście twierdzeń, ocen i wątpliwości przedstawionych nam przez przedsiębiorcę. Nie oznacza to jednak, że redakcja przyjęła jego stanowisko za własne. Przeciwnie – właśnie dlatego skierowaliśmy również odrębny zestaw pytań do Urzędu Miejskiego w Szydłowcu, prosząc o potwierdzenie lub wyjaśnienie kwestii, które można zweryfikować w oparciu
o dokumentację urzędową. Pytaliśmy o pełną chronologię postępowania, terminy przetargów, ceny, operaty szacunkowe, liczbę uczestników, protesty i skargi, zgodność sprzedaży z prawem, kontakty radnego z Urzędem oraz planowane zagospodarowanie terenu. Odpowiedzi Urzędu pozwalają dziś znaczną część tej dyskusji oprzeć już nie na opiniach stron, lecz na konkretnych informacjach.

Trzy przetargi przed sprzedażą nieruchomości

Z odpowiedzi Urzędu Miejskiego wynika, że na sprzedaż przedmiotowej nieruchomości Gmina Szydłowiec ogłosiła łącznie trzy przetargi. 15 lipca 2021 roku rzeczoznawca majątkowy sporządził pierwszy operat szacunkowy. 3 sierpnia nieruchomość została ujęta w wykazie przeznaczonym do sprzedaży, a 14 września ogłoszono pierwszy przetarg, którego termin wyznaczono na 21 października 2021 roku. Do udziału zgłosiło się pięć podmiotów. Cena wywoławcza wynosiła 296 000 zł. Przetarg został jednak odwołany – według odpowiedzi Urzędu – z powodu konieczności doprecyzowania sposobu zagospodarowania terenu oraz zabezpieczenia realizacji planowanej inwestycji. Kolejny przetarg ogłoszono 10 listopada 2021 roku. Cena wywoławcza nadal wynosiła 296 000 zł, a do udziału zgłosił się jeden podmiot. Także to postępowanie zostało odwołane. Urząd wskazuje, że przyczyną były niespodziewane zmiany na rynku nieruchomości związane z wysokim poziomem inflacji w miesiącach następujących po sporządzeniu wcześniejszego operatu. 20 grudnia 2021 roku sporządzono więc nowy operat szacunkowy. Cena wywoławcza została następnie podniesiona do 415 000 zł, czyli o 119 000 zł w stosunku do ceny obowiązującej w dwóch wcześniejszych postępowaniach.

419 150 zł – tyle wyniosła cena w finalnym przetargu

Trzeci przetarg został ogłoszony 31 stycznia 2022 roku i przeprowadzony 10 marca. Do udziału zgłosił się jeden podmiot. Urząd informuje, że uczestnik spełnił wymagania określone w ogłoszeniu i został dopuszczony do udziału zgodnie z obowiązującą procedurą. Cena wywoławcza nieruchomości wynosiła 415 000 zł, natomiast najwyższa cena osiągnięta w przetargu wyniosła 419 150 zł. Wynik przetargu został podany do publicznej wiadomości 21 marca 2022 roku. Urząd wyjaśnia przy tym różnicę pomiędzy datą przeprowadzenia przetargu a datą publikacji wyniku. Zgodnie z obowiązującym wówczas rozporządzeniem informację o wyniku podaje się po upływie siedmiodniowego terminu na zaskarżenie czynności związanych z przeprowadzeniem przetargu.

Urząd: nie było skarg, protestów ani zawiadomień

Zapytaliśmy Urząd wprost, czy ktokolwiek kwestionował prawidłowość przetargu lub sprzedaży. Odpowiedź jest jednoznaczna:

„Na żadnym etapie postępowania przetargowego, jak również po jego zakończeniu, do Urzędu Miejskiego nie wpłynęły skargi, protesty ani zawiadomienia kwestionujące prawidłowość przeprowadzenia przetargu lub sprzedaży nieruchomości.”

Zapytaliśmy również, czy według obecnej wiedzy Urzędu istnieją podstawy do twierdzenia, że sprzedaż została przeprowadzona niezgodnie z prawem lub obowiązującą procedurą. Urząd odpowiedział:

„Sprzedaż przedmiotowej nieruchomości została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.”

Na etapie przygotowania tego materiału ZEBRRA.tv nie otrzymała dokumentu, który podważałby powyższe stanowisko Urzędu.

Radny pyta: dlaczego działkę sprzedano za nieco ponad 400 tys. zł?

Tomasz Ruzik w swoim stanowisku zwraca uwagę na inny aspekt sprawy. Pyta, dlaczego – po, jak twierdzi, zainwestowaniu przez samorząd w ten obszar „kilkunastu, a być może nawet kilkudziesięciu milionów złotych” – strategicznie położona nieruchomość została sprzedana za niewiele ponad 400 tys. zł. Pyta również o ekonomiczny i społeczny cel takiej decyzji. Jest to pytanie wykraczające poza samą prawidłowość formalną przetargu i warto je oddzielić od zarzutów dotyczących ewentualnego naruszenia procedur. Na podstawie odpowiedzi Urzędu możemy dziś wskazać, że cena nie została utrzymana na pierwotnym poziomie 296 tys. zł. Po zmianach rynkowych wykonano nowy operat, cenę wywoławczą podwyższono do 415 tys. zł, a nieruchomość ostatecznie sprzedano za 419 150 zł. Nie dysponujemy natomiast w ramach tego materiału dokumentacją pozwalającą potwierdzić wskazaną przez radnego skalę „kilkunastu, a być może nawet kilkudziesięciu milionów złotych” inwestycji samorządowych w całym obszarze. Nie dysponujemy też aktualnym operatem pozwalającym porównać wartość nieruchomości z 2022 roku z jej wartością obecną. Dlatego tych kwestii ZEBRRA.tv na tym etapie nie rozstrzyga.

Co miało powstać na działce?

O planowane zagospodarowanie terenu również zapytaliśmy Urząd. Z jego odpowiedzi wynika, że przy finalnym przetargu potencjalny nabywca musiał przedstawić koncepcję planowanej inwestycji wraz z jej opisem i harmonogramem realizacji. Odpowiednie zobowiązania zostały następnie uwzględnione w treści aktu notarialnego. Planowana inwestycja miała polegać na budowie budynku usługowego, którego głównym przeznaczeniem miała być funkcja gastronomiczna oraz zdrowotno-rekreacyjna. Urząd informuje również, że nieruchomość znajduje się na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w którym przewidziano zabudowę usługową. Według aktualnej odpowiedzi magistratu nie występują formalne przeszkody do realizacji inwestycji zgodnej z przeznaczeniem nieruchomości określonym w planie oraz warunkami postępowania przetargowego.

Czy Tomasz Ruzik pytał Urząd o dokumenty?

To jeden z elementów, który w świetle odpowiedzi magistratu zwraca szczególną uwagę. Zapytaliśmy Urząd, czy Tomasz Ruzik występował o dokumenty lub wyjaśnienia dotyczące przedmiotowej nieruchomości. Odpowiedź brzmi:

„Pan Tomasz Ruzik nie zwracał się do Urzędu Miejskiego w Szydłowcu z wnioskiem o udostępnienie dokumentów ani o udzielenie wyjaśnień dotyczących przedmiotowej nieruchomości.”

Nie oznacza to oczywiście, że radny nie mógł pozyskiwać informacji w inny sposób, korzystać z dokumentów publicznie dostępnych albo posiadać materiałów z innych źródeł. Redakcja poprosiła go jednak bezpośrednio o wskazanie dokumentu, jeżeli posiada taki, który potwierdzałby naruszenie prawa podczas sprzedaży nieruchomości. W przesłanym nam stanowisku takiego dokumentu nie wskazał.

Co dziś wynika z dokumentów, a co pozostaje przedmiotem dyskusji?

Na obecnym etapie można rozdzielić kilka kwestii. Z oficjalnej odpowiedzi Urzędu wynika, że przed sprzedażą nieruchomości przeprowadzano kolejne postępowania, wykonywano operaty szacunkowe, a po zmianie warunków rynkowych cena wywoławcza została podniesiona z 296 tys. zł do 415 tys. zł. Finalna cena wyniosła 419 150 zł. Urząd stwierdza, że nie wpłynęły skargi, protesty ani zawiadomienia kwestionujące prawidłowość postępowania i jednoznacznie deklaruje, że sprzedaż została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Tomasz Ruzik nie przedstawił redakcji dokumentu wskazującego na naruszenie prawa podczas sprzedaży, ale podnosi szersze pytanie o sens ekonomiczny oraz społeczny decyzji o sprzedaży nieruchomości w kontekście publicznych inwestycji realizowanych w tej części Szydłowca. To odrębny wątek, który wymaga analizy zakresu i wartości tych inwestycji, ich związku z konkretną nieruchomością oraz danych pozwalających ocenić zmianę jej wartości w czasie.

Czy lokalny biznes nie powinien być również wspierany?

Kontrola działań samorządu, pytania o sposób gospodarowania publicznym majątkiem i sprawdzanie dokumentów są naturalnym elementem lokalnej debaty. W tej sprawie pozostaje jednak jeszcze jedna perspektywa, której nie warto pomijać. Konrad Kamiński podkreśla, że chce nadal inwestować w Szydłowcu, rozwijać prowadzone przedsięwzięcia i tworzyć kolejne usługi dla mieszkańców. Zgodnie z informacjami Urzędu teren przy zalewie ma być przeznaczony pod funkcje usługowe, w tym gastronomiczne oraz zdrowotno-rekreacyjne. W tym kontekście sposób, w jaki radny Tomasz Ruzik prowadzi publiczną dyskusję wokół tej inwestycji, może budzić pytanie, czy kolejne wątpliwości i sugestie nie zaczynają przesłaniać tego, co dla miasta również istotne: że prywatny przedsiębiorca chce angażować własne środki, rozwijać lokalną ofertę i tworzyć miejsce, z którego w przyszłości mogą korzystać mieszkańcy. Nie oznacza to oczywiście, że przedsiębiorca powinien być wyłączony spod krytyki albo kontroli. Przeciwnie – każda inwestycja związana z majątkiem publicznym powinna być transparentna,
a pytania o jej warunki są zasadne. Równie ważne jest jednak, aby po uzyskaniu odpowiedzi i dokumentów jasno oddzielać potwierdzone nieprawidłowości od samych podejrzeń. Dla Konrada Kamińskiego właśnie to jest dziś sednem sprawy: nie oczekuje specjalnego traktowania, ale chce, aby jego działalność była oceniana na podstawie faktów i tego, co rzeczywiście robi w Szydłowcu – również poprzez kolejne inwestycje i rozwój usług. Jeżeli przy zalewie ma powstać kolejna przestrzeń gastronomiczna, rekreacyjna i usługowa, warto więc pytać nie tylko o to, czy procedury zostały przeprowadzone prawidłowo, ale również o to, jak lokalny samorząd i osoby publiczne mogą tworzyć warunki sprzyjające przedsiębiorcom, którzy chcą inwestować w mieście i zwiększać jego ofertę dla mieszkańców.

ZEBRRA.tv przyjedzie do Szydłowca

Tomasz Ruzik zaprosił redakcję do Szydłowca, deklarując gotowość pokazania miejsca i przedstawienia szerszego kontekstu sprawy. Przyjmujemy to zaproszenie. Materiał filmowy będzie kolejnym etapem naszej pracy nad tym tematem. Na miejscu chcemy zobaczyć obszar, którego dotyczy dyskusja, przyjrzeć się inwestycjom wskazywanym przez radnego i umożliwić mu szersze przedstawienie argumentów. Chcemy również pokazać plany Konrada Kamińskiego dotyczące nieruchomości oraz zweryfikować kolejne informacje w oparciu o dokumenty. Rolą redakcji pozostaje zadawanie pytań, umożliwianie odpowiedzi i oddzielanie faktów od opinii.
Na dziś oficjalne stanowisko Urzędu Miejskiego w Szydłowcu jest jednoznaczne: sprzedaż nieruchomości została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Szersza dyskusja o ekonomicznym sensie sprzedaży, publicznych inwestycjach w otoczeniu zalewu i obecnej wartości terenu pozostaje otwarta. Nie powinna jednak przesłaniać faktu, że przedsiębiorca deklaruje dalsze inwestowanie w Szydłowcu i rozwijanie przedsięwzięcia, które ma poszerzyć lokalną ofertę usługową i rekreacyjną. Do obu tych perspektyw ZEBRRA.tv wróci w materiale filmowym.