Nadciśnienie tętnicze, jedno z najpoważniejszych problemów zdrowotnych na świecie, dotyka około jednej na trzy osoby globalnie, a w Polsce aż 10 milionów ludzi.
Regularna aktywność fizyczna, zwłaszcza ćwiczenia aerobowe, stanowi jedną z podstawowych metod niefarmakologicznego leczenia chorób układu krążenia, w tym nadciśnienia.
Nie warto unikać wysiłku!
Choć wiele osób z problemami sercowymi unika wysiłku fizycznego, mylnie sądząc, że jest on dla nich szkodliwy, to właśnie regularne ćwiczenia przynoszą szereg korzyści. Regularna aktywność fizyczna zapobiega otyłości, poprawia adaptację układu krążenia, wzmacnia serce i zwiększa dotlenienie narządów.
Marsz, nordic walking, jogging, pływanie itp. to zalecane formy aktywności, które mogą wspomóc leczenie nadciśnienia. Również ćwiczenia wytrzymałościowe są korzystne, ponieważ poprawiają wydolność naczyń krwionośnych i serca i obniżają ciśnienie.
Pacjentom z nadciśnieniem zalecany jest systematyczny wysiłek w wymiarze około 30−45 minut codziennie, o umiarkowanej intensywności.
Nie zapomnij o rozgrzewce
Prawidłowy i bezpieczny dla pacjenta trening powinien składać się z 3 faz: rozgrzewki, treningu właściwego i wstępu do odpoczynku.
Faza rozgrzewki (8−10 minut)
- ćwiczenia oddechowe.
- ćwiczenia o małej intensywności, angażujące duże grupy mięśniowe, np.: marsz.
- można dołączyć ćwiczenia kończyn górnych i rozciąganie.
Trening właściwy (około 30 minut)
- kontynuowanie wysiłku w celu utrzymania docelowego tętna treningowego.
Faza odpoczynku (5−8 minut)
- stopniowe zmniejszanie intensywności wysiłku.
- zakończenie wysiłku ćwiczeniami rozciągającymi.
Wydajnie znaczy regularnie
Warto pamiętać, że żaden wysiłek nie będzie efektywny, jeżeli nie będzie regularny. Wzrost ciśnienia podczas ćwiczeń jest normalny; po ich zakończeniu ciśnienie spada, więc wszystko jest pod kontrolą.
Nawet pacjenci po zawale mogą, a nawet powinni, podjąć aktywność fizyczną już 30–60 dni po incydencie. Odpowiednio dobrane ćwiczenia poprawią rokowania, zwiększą długość życia i polepszą jego jakość.
